نشانه ها و علائم اوتیسم

نشانه ها و علائم اوتیسم

نشانه ها و علائم اغلب قبل از سه سالگی دیده می شوند. علائم اوتیسم شامل اختلالات ارتباطی، اختلالات اجتماعی و واکنش گرایی و هم چنین رفتارهای وسواسی و تکرار شونده است.

گفته می‌شود “وقتی شما با یک فرد اوتیسم روبرو می شوید شما با یک شخص اوتیسم منحصر به فرد روبرو شده اید” این گفته به خاطر این است که تظاهرات اوتیسم از فردی تا فرد دیگر در نشانه ها و شدت علائم متنوع است.

یک فرد مبتلا به اوتیسم ممکن است بسیار خوب صحبت کند، باهوش و اجتماعی باشد در حالی که فرد دیگری که به اوتیسم مبتلا است قادر به سخن گفتن نباشد، دچار چالش های هوشی باشد و تقریباً کاملاً درخودمانده باشد.

در این مقاله خواهید خواند:

  • نشانه های متداول
  • نشانه های نادر
  • عوارض
  • چه زمانی به دکتر مراجعه کنیم؟

متداول ترین علائم اوتیسم

موسسه ملی سلامت ذهنی آمریکا لیستی از نشانه های اوتیسم ارائه داده است که اغلب در افراد مبتلا به اوتیسم قابل مشاهده است.

بسیار مهم است که متوجه باشید داشتن هر یک از نشانه ها به تنهایی دال بر مبتلا بودن به اختلال اوتیسم نمی‌باشد.

اوتیسم یک اختلال فراگیر رشدی می باشد این بدان معنا است کودک باید بسیاری از علائم و نشانه ها را دارا باشد تا اختلالش به عنوان اوتیسم تشخیص داده شود.

لازم به ذکر است اگرچه بسیاری از کودکان علائم اختلال اوتیسم را از همان ابتدای نوپا بودن شان نشان می‌دهند و مبتلا به اوتیسم تشخیص داده می شوند؛ با این حال بعضی از کودکان برای مدتی به طور نرمال رشد می‌کنند و سپس شروع به بروز علائم و نشانه ها می کنند و بعضی دیگر از کودکان از همان ابتدای نوزادی شان علائم ابتلا به اوتیسم را بروز می دهند.

علائم و نشانه های اولیه ابتلا به اختلال اوتیسم شامل:

  • ناتوانی از آواسازی (صدا درآوردن) یا اشاره کردن در یک سالگی
  • ناتوانی از بیان کلمات در ۱۶ ماهگی یا ناتوانی از بیان عبارات دو کلمه‌ای در سن دو سالگی
  • عدم واکنش به صدا کردن اسم شان
  • از دست دادن زبان یا مهارت های اجتماعی
  • وسواس در ردیف کردن اسباب بازی ها یا چیزها
  • ناتوانی از لبخند زدن یا واکنش گرایی اجتماعی
  • افراط و تفریط نامعمول در واکنش به دریافت های حسی چون لمس، بو، مزه و صدا

علائم اوتیسم باید تا قبل از ۳ سالگی ظهور پیدا کنند تا ارزیابی برای تشخیص لازم باشد. اگرچه بعضی از کودکان که دارای علائم خفیف هستند اوتیسم شان در سنین پایین قابل تشخیص نمی باشد اما این کودکان تشخیص اوتیسم شان بعد از ۳ سالگی ممکن است.

در این موارد شاخص های اوتیسم شان شامل:

  • اختلال در توانایی در دوست یابی
  • نبود یا اختلال در بازی های خیالی یا اجتماعی
  • استفاده کلیشه ای و تکراری یا غیر معمول از زبان
  • به الگوهای علایق غیر معمول محدودشان بیش از اندازه تمرکز می کنند
  • مشغول شدن با اشیا یا موضوعات خاص
  • تبعیت انعطاف ناپذیر شان در کارهای روزمره و آداب خاص

اگر این علائم به طور ناگهانی در کودکان بالای ۳ سال ظهور پیدا کرد و این علائم قطعاً تا قبل از ۳ سالگی وجود نداشتند، کودک شما برای ارزیابی اوتیسم مناسب نیست، هرچند به طور قطع باید ارزیابی روانپزشکی رشد متفاوتی را دریافت کنید.

نشانه های نادر

افراد مبتلا به اوتیسم ممکن است علائم زیر را تجربه کنند.

  • تشنج ها
  • معلولیت های ذهنی
  • سندرم نبوغ (توانایی شگفت انگیز در یک زمینه بخصوص مثل ریاضیات)
  • هایپرلکسیا (توانایی زودهنگام در کشف لغات بدون فهمیدن آنها)
  • هم حسی (کلمات یا ایده ها را به صورت رنگ، مزه، صدا و غیره درک می کنند)
  • کم عضله بودن و یا مشکل داشتن در مهارت های حرکتی

نشانه های زیرگروه ای اوتیسم

علائم اوتیسم زیر مجموعه های زیادی دارد که اغلب در موازات با دیگر شرایط همراه میشود.

علائم اوتیسم در پسران در تفاوت با دختران

اکثریت گسترده‌ای از افرادی که به اوتیسم تشخیص داده شده اند پسرها و مردان هستند. به دلیلی این ممکن است به خاطر تفاوت تظاهرات اوتیسم در دختران و زنان باشد و در نتیجه علائم در آنها به راحتی پسران قابل تشخیص نیست. به طور کلی پسر بچه های مبتلا به اوتیسم علائم آشکاری چون حرکات تکراری مثل قدم زدن، تکان دادن انگشتان و تکان خوردن بروز می‌دهند. آنها ممکن است کاملاً پر سر و صدا باشند و وقتی از آنها درخواست به همکاری در فعالیتی می شود که خارج از محیط امن و راحت آنها باشد ممکن است به راحتی ناراحت یا به شدت عصبانی شوند. این رفتارها به طور طبیعی توجه والدین معلم ها و دکتر ها را جلب می کند.

از سوی دیگر دختران و زنان مبتلا به اختلال اوتیسم بیشتر مایل به سکوت و انزوا هستند. آنها اغلب در تنهایی سیر می‌کنند و مایل به همکاری در فعالیتهای گروهی نیستند و این رفتار چندان توجه دیگران را جلب نمی کند زیرا در بسیاری از وجوه فعالیت های اجتماعی که دختران در آنها درگیر هستند سکوت و درگیر نشدن دختران اوتیسم به آسانی با خجالت و حیا اشتباه گرفته می شود. البته این علائم بسته به شخص بسیار متنوع هستند.

نشانه های مشترک با دیگر شرایط

بیشتر علائم اوتیسم همراه با نشانه های دیگر اختلالات سلامت ذهنی و رشدی نیز می باشد. در نتیجه غیر معمول نیست که کودک مبتلا به اوتیسم تشخیص های چندگانه داشته باشد.

به علاوه به نظر می رسد افراد مبتلا به اختلالات اوتیسم مستعد دیگر مسائلی باشند که در شاخص‌های ارزیابی لیست نشده اند. این مسائل شامل اختلالات خواب، اختلالات دستگاه گوارش، رفتارهای خود آزارانه و غیره است.

کتاب تشخیص و آماری اختلالات ذهنی (DSM ویرایش پنجم) شامل شرح ویژه‌ای از این شرایط همراه است:

  • اختلالات ذهنی
  • اختلالات زبانی
  • اختلال بیش فعالی و کمبود توجه (ADHD)
  • اختلال هماهنگی در رشد
  • اختلال رفتار مخرب
  • اختلال کنترل انگیزه های ناگهانی
  • اختلال رفتاری (CD)
  • اختلال افسردگی
  • اختلال دوقطبی
  • انقباض های غیر عادی عضلات
  • سندروم تیک عصبی
  • آسیب به خود
  • اختلال تغذیه
  • اختلال دفع مزاج در دستشویی
  • اختلال خواب
  • کاتونیا (اختلال روانی در حرکت)

چه زمانی برای علائم مشکوک به اوتیسم به دکتر مراجعه کنیم؟

برای والدین می‌تواند بسیار سخت باشد که تشخیص دهند رفتارهای فرزندشان نشانه اوتیسم یا تغییرات معمولی در رشدشان است.

چه اندازه از ردیف کردن اسباب بازی ها افراطی است؟

چه مقدار اشتیاق به تکرار طبیعی است؟

همچنین ممکن است بعضی از تفاوت های رشدی فرزندتان مربوط به مشکلاتی به غیر از اوتیسم باشد. برای مثال واکنش ندادن به صدا کردن اسمشان می تواند دال بر اختلال شنوایی باشد یا دیر زبان باز کردن می تواند دال بر آفازیا (اختلال در سخن گفتن، نوشتن و درک زبان) یا آپراکسی باشد.

برای تشخیص دقیق اوتیسم متخصصین از یک سری آزمونهای ویژه که دقیقاً علائم کودک را اندازه گیری می کنند بهره می برند. همچنین متخصصین ممکن است تا فرزندتان را تحت ارزیابی‌های اختلالات شنوایی یا زبانی نامرتبط به اوتیسم قرار دهند. به همین دلیل اگر نگران فرزندتان هستید، نگرانی های تان را نزد دکتر اطفال تان ببرید؛ اگر پزشک اطفال قادر به کمک نیست و شما همچنان نگرانید، ممکن است زمانش فرا رسیده باشد تا وقت ملاقاتی با متخصص رشد اطفال برای ارزیابی دیگری بگیرید.

بیشتر بخوانید: تشخیص اوتیسم

سخنی از شِکفتن در مِه

در حالی که افرادی که به اختلال اوتیسم مبتلا هستند دارای چالش‌های زیادی هستند اما اغلب دارای قدرت های خارق العاده و ویژگی های مثبتی نیز هستند.

اگر شما نگران آن هستید که فردی که برای شما عزیز است ممکن است اوتیسم باشد، به یاد داشته باشید که این تشخیص فقط راهی برای توصیف یکسری از صفات و چالش ها است و این چیزی را تغییر نمیدهد جز اینکه دسترسی به روش های درمانی و خدماتی را مهیا می‌کند، که در غیر این صورت ممکن است دور از دسترس شما بماند.

مطلب بعدی: علل اوتیسم

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.